YouTube verwijdert dislikes: de motieven achter de wijziging

Het was november 2021. De wereld was nog aan het herstellen van wereldwijde gezondheidsgebeurtenissen en mensen brachten veel meer tijd online door dan gewoonlijk. Tot ieders verbazing voerde YouTube een verandering door die zelfs anderhalf jaar later nog controversieel is. Het aantal dislikes werd namelijk op het hele platform privé gemaakt. De enige persoon die het aantal dislikes nog kon zien, was de eigenaar van het kanaal. En hoewel de dislike-knop zelf niet werd verwijderd, behoorde de mogelijkheid om de dislikes te zien nu tot het verleden.

En veel mensen vonden dat helemaal niet leuk.

Zowel contentmakers als gewone gebruikers uitten hun afkeuring over deze beslissing. De dislikes waren immers een integraal onderdeel van YouTube geweest sinds de oprichting halverwege de jaren 2000. Simpel gezegd is het te vergelijken met het verwijderen van reposts of stories op Instagram of hashtags op Twitter.

Natuurlijk heeft YouTube als privaat bedrijf het volste recht om elk beleid te voeren dat het wil. Maar waarom besloten de topmannen van YouTube eigenlijk om het aantal dislikes te verwijderen? En is er bovendien een manier om het in de nabije toekomst terug te krijgen? Laten we er dieper in duiken om dat te ontdekken.

Uit de eerste hand: de CEO aan het woord

Uiteraard gaven vertegenwoordigers van YouTube direct na (of eigenlijk direct vóór) de ingreep zelf een publieke verklaring uit. Ongeveer een jaar later verbrak de CEO zelf, Susan Wojcicki, de stilte en gaf ze haar eigen mening over de werkelijke reden achter het verbergen van het aantal dislikes.

In haar jaarlijkse brief, waarin de jaarplannen van YouTube worden uiteengezet, schreef Wojcicki uitgebreid over de beslissing rond het aantal dislikes. Ze zei dat een video dislikes kreeg, niet vanwege de inhoud maar omdat bepaalde personen een negatieve mening hadden over de maker(s) in het algemeen. Dat soort interactie was schadelijk, verklaarde ze, omdat potentiële kijkers de verhouding tussen likes en dislikes zouden zien en zouden aannemen dat het een slechte video was. Ze noemt dit als de reden waarom de dislikes niet worden getoond in de zoekresultaten, op de startpagina of in het scherm 'Volgende'.

'We zagen ook dat het aantal dislikes delen van ons ecosysteem schaadde door dislike-aanvallen,' voegde Wojcicki toe, waarbij ze stelde dat mensen dislikes gebruikten als middel om bepaalde makers 'aan te vallen'. Gezien hoe streng het intimidatiebeleid van zowel Google als YouTube is, is het volkomen logisch dat het bedrijf elke vorm van online intimidatie wil terugdringen, ook als die de vorm aanneemt van massaal disliken.

De mogelijke terugkeer van het aantal dislikes

Natuurlijk willen mensen, ondanks wat zowel Susan Wojcicki als het PR-team van YouTube beweren, het aantal dislikes terugzien. Zeker, ze kunnen de video's die ze bekijken nog steeds disliken, maar zonder feedback in de vorm van informatie, wat is dan het nut?

Het bedrijf blijft echter vasthouden aan zijn beslissing om het aantal dislikes te verbergen. Het is nu midden 2023 en de video's tonen alleen het aantal likes. Aangezien de belangrijkste reden achter de beslissing te maken heeft met het beschermen van mensen tegen cyberpesten, zal het verwijderen van het aantal dislikes niet snel worden teruggedraaid.

Het belang van dislikes in 2023

Uiteraard lieten mensen op YouTube deze stap niet zomaar over hun kant gaan. In plaats daarvan spraken ze zich massaal uit tegen de beslissing, met zowel goede als middelmatige argumenten voor het behouden van het aantal dislikes. Sommigen gingen zelfs een stap verder en deelden een petitie voor de terugkeer van het aantal dislikes. Bovendien protesteerde zelfs Jawed Karim, een van de oorspronkelijke medeoprichters van het platform, tegen de beslissing.

Maar waarom zouden zowel de makers als de gebruikers tegen het verbergen van het aantal dislikes zijn? Hebben ze echt een goed argument tegen de beslissing, of genieten ze er gewoon van om mensen te zien huilen en ineenkrimpen bij slechte beoordelingen?

Nou, nee, dat is het duidelijk niet. De reden is juist veel eenvoudiger dan iemand had beseft. Voor gebruikers, en vooral voor de makers, diende de dislike-knop als een nuchtere herinnering aan hun kwaliteitsniveau. Mensen die dislikes achterlaten, kunnen de video of de persoon die hem heeft gemaakt oprecht haten. En dat uiten is net zo legitiem als het uiten van vreugde of steun.

Hoe gemeen bergen dislikes ook kunnen zijn, ze zijn ook een nuttig hulpmiddel om de kwaliteit van uw werk te bepalen en die later te verbeteren. Wanneer een video een of twee dislikes krijgt, is dat een indicatie van in ieder geval enkele fouten. Maar wanneer er een heel spervuur van dislikes is, dan is dat een duidelijk signaal dat de uploader zijn videobewerkingsvaardigheden, de kwaliteit van zijn content en de relevantie van elk onderwerp moet verbeteren.

Alternatieven voor de dislike

Aangezien YouTube zelf het aantal dislikes niet terugbrengt, is het aan externe softwaremakers om te helpen. Afhankelijk van welke browser u gebruikt, wilt u een extensie zoals Return YouTube Dislike installeren. Deze app toont u de volledige verhouding tussen likes en dislikes, inclusief de recent gegeven dislikes. Het is een vrij onhandige vervanger voor de echte dislike-knop, zeker. Maar het doet zijn werk, en het doet dat goed. En het beste? Het is eenvoudig te installeren en net zo eenvoudig te verwijderen als dat nodig is.